غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۹۰۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون آب در لباس گل و خار بوده ای

ای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای

۱

چون لاابالیان همه جا جلوه کرده ای

گه برگ و گه شکوفه و گه بار بوده ای

۲

موری اگر ز سینه برآورده است آه

با آن غرور حسن خبردار بوده ای

۳

چون آب دایم آینه سازی است کار تو

در پیش خود تو نیز گرفتار بوده ای

۴

از خود به صد نگاه تسلی نمی شوی

از ما زیاده تشنه دیدار بوده ای

۵

ما غافل و تو از دل بیدار روز و شب

بیماردار این دل افگار بوده ای

۶

چون مهر ما به خانه گدایی فتاده ایم

تو شوخ چشم بر سر بازار بوده ای

۷

امروز یوسف تو دکان را نبسته است

دایم نهان ز جوش خریدار بوده ای

۸

این آن غزل که اوحدی خوش کلام گفت

ای کم نموده رخ تو چه بسیار بوده ای

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بوده ایقافیه: ـار۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ایای
  2. ایای
  3. آهای
  4. توای
  5. شویای
  6. شبای
  7. ایمای
  8. استای
  9. گفتای

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.