آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای
جوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
۱پروانه وار سیلی آتش نخورده ای
در دودمان آه چراغی ندیده ای
۲با ناله یک سراسر گلشن نرفته ای
با عندلیب گوشه باغی ندیده ای
۳از لاله زار آبله یک گل نچیده ای
در پای شوق، خار سراغی ندیده ای
۴با چاک سینه دست و گریبان نبوده ای
در دست خود ز داغ ایاغی ندیده ای
۵عمرت چو گل به خنده شادی گذشته است
زخمی نیازموده و داغی ندیده ای
۶صائب ز مرگ این همه اندیشه ات ز چیست؟
هرگز ز عمر خویش فراغی ندیده ای
۷
