ای شمع طور از آتش حسنت زبانه‌ای
عالم به دور زلف تو زنجیرخانه‌ای
۱شد سبز و خوشه کرد و به خرمن کشید رخت
زین بیشتر چگونه کند سعی، دانه‌ای؟
۲از هر ستاره چشم بدی در کمین ماست
با صدهزار تیر چه سازد نشانه‌ای؟
۳چون سر برون برد به سلامت سپند ما؟
زین بحر آتشین که ندارد کرانه‌ای
۴چون باد صبح رزق من از بوی گل بود
مرغ قفس نیم که بسازم به دانه‌ای
۵عاشق کسی بود که درین دشت آتشین
پروانه‌وار خوش نکند آشیانه‌ای
۶ناف مرا به نغمهٔ عشرت بریده‌اند
چون نی نمی‌زنم نفس بی‌ترانه‌ای
۷صائب فسرده‌ایم، بیا در میان فکن
از قول مولوی غزل عاشقانه‌ای
۸
