غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از آفتاب عشق نگردید رنگ من

آتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

۱

نیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمن

خون دل از پیاله زر می دهد مرا

۲

شوخی که زهر چشم ز من داشتی دریغ

صائب به التماس شکر می دهد مرا

۳

دشنام یار جان دگر می دهد مرا

این زهر پرورش به شکر می دهد مرا

۴

زلف دراز دست تو می آردم به دام

چندان که چشم شوخ تو سر می دهد مرا

۵

آن موجه ام که بحر پر آشوب روزگار

در هر شکست، بال دگر می دهد مرا

۶

اکنون که آب شد صدف من ز تشنگی

ابر بهار، آب گهر می دهد مرا

۷

مانند لاله، سوخته نانی است روزیم

آن هم فلک به خون جگر می دهد مرا

۸

سیرست چشم ذره من، ورنه آسمان

چون آفتاب زر به سپر می دهد مرا

۹

فارغ ز توشه ام که دل آتشین عنان

از خار راه، زاد سفر می دهد مرا

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می دهد مراقافیه: ـر۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. منمرا
  2. چمنمرا
  3. دریغمرا
  4. مرامرا
  5. داممرا
  6. روزگارمرا
  7. تشنگیمرا
  8. روزیممرا
  9. آسمانمرا
  10. عنانمرا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.