غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۱۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بر چرخ محیط است فروغ نظر ما

ساحل دل دریاست ز آب گهر ما

۱

در نامه ما حرف نسنجیده نباشد

از جیب صدف سفته برآید گهر ما

۲

چون دیده ماهی که نماید ز ته آب

از پرده سنگ است نمایان شرر ما

۳

هرچند پر و بال نداریم چو شبنم

از پرتو خورشید بود بال و پر ما

۴

شیریم ولی زهره آزار نداریم

از جنبش رگ کوچه دهد نیشتر ما

۵

آزادی ما در گرو پختگی ماست

آویخته است از رگ خامی ثمر ما

۶

بیداد فلک را به تغافل گذرانیم

پوشیدن چشم است ز دشمن سپر ما

۷

از همرهی عقل به جایی نرسیدیم

پیچیده تر از راه بود راهبر ما

۸

یارب که دعا کرد که چون قافله موج

آسایش منزل نبود در سفر ما

۹

صائب جگرش چون جگر صبح شود چاک

یک روز اگر چرخ کشد دردسر ما

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ماقافیه: ـر۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. ماما
  2. نباشدما
  3. آبما
  4. شبنمما
  5. نداریمما
  6. ماستما
  7. گذرانیمما
  8. نرسیدیمما
  9. موجما
  10. چاکما

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.