بازم غم بیهوده به همخانگی آمد
عشق آمد و با نشأهٔ دیوانگی آمد
۱ای عقل همانا که نداری خبر از عشق
بگریز که او دشمن فرزانگی آمد
۲خوش باشد اگر کنج غمت هست که این دل
با رخنهٔ دیرینه به ویرانگی آمد
۳دارد خبری آن نگه خاص که سویم
مخصوص به سد شیوهٔ بیگانگی آمد
۴ای شمع به هر شعله که خواهیش بسوزان
مرغ دل وحشی که به پروانگی آمد
۵
