غزلیاتشمارهٔ ۱۸۹ وحشی بافقیشاعروحشی بافقیمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریما را به سوی خود خم موی تو میکشدزنجیر کرده بر سر کوی تو می‌کشد۱ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرفچون سبزه رخت بر لب جوی تو می‌کشد۲ای سبزه، بخت سبز تو داری که لاله سانهر سو کسی پیاله بر روی تو می‌کشد۳ای بوستان شکفته شو اکنون که خلق رادل همچو غنچه باز به سوی تو می‌کشد۴
