کی اهل دل به کام خود از دوستان برند
تا کارشان به جان نرسد کی ز جان برند
۱از ما برید یار به اندک حکایتی
چندان نبود این که ز هم دوستان برند
۲شد گرم تا شنید ز ما سوز دل چو شمع
آه این چه حرف بود که ما را زبان برند
۳آنکس که گشت باعث سوز فراق ما
یارب سرش به مجلس او شمعسان برند
۴وحشی مبر به تیغ ز جانان که اهل دل
از هم نمی‌برند اگر از جهان برند
۵
