من و از دور تماشای گلستان کسی
به نسیمی شده خرسند ز بستان کسی
۱در نظر نعمت دیدار و به حسرت نگران
دستها بسته و مهمان شده برخوان کسی
۲زیر بار سرم این دست بفرساید به
ز آنکه دستی‌ست که دور است ز دامان کسی
۳پادشاهان و نکویان دو گروه عجبند
که نبودند و نباشند به فرمان کسی
۴وحشی از هجر تو جان داد، تو باشی زنده
زندگی بخش کسی عمر کسی جان کسی
۵
