جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

هر که بی‌دوست می‌برد خوابش

همچنان صبر هست و پایابش

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـابشدیوان اشعار

گل‌اندامی که می‌دادم به خون دیده آبش را

چسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـابشدیوان اشعار

تا به حدی است لطافت رخ پرتابش را

که عرق داغ کند لاله سیرابش را

هم‌قافیهردیف: بر من استقافیه: ـابشدیوان اشعار

لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من است

صحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است

هم‌قافیهردیف: نیستقافیه: ـابشدیوان اشعار

خراب چشم تو اندیشه عتابش نیست

که می پرست غم از تلخی شرابش نیست

هم‌قافیهردیف: شوم کجاستقافیه: ـابشدیوان اشعار

چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟

سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابش

گریبان چاک دارد شیشه را زور می نابش

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابش

مگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

ربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابش

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش

مدام می چکد وکم نمی شود آبش

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

از خون جگر سوختگان است شرابش

هم‌قافیهقافیه: ـابشدیوان اشعار

در جهان دل مبند و اسبابش

می جهد برق از ابر سنجابش