جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـاراننددیوان اشعار

سپند خال لبت آتشین عذارانند

به خون تپیده لعل تو تاجدارانند

هم‌قافیهقافیه: ـاراننددیوان اشعار

به باغ لاله و گل رونق بهارانند

ولی برآمده سرخ از تو شرمسارانند

هم‌قافیهقافیه: ـراننددیوان اشعار

شوخی مکن ای یار که صاحب‌نظرانند

بیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند

هم‌قافیهقافیه: ـراننددیوان اشعار

آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

بی چشم بداز جمله بالغ نظرانند

هم‌قافیهقافیه: ـانندغزلیات

سَمَن‌بویان، غُبارِ غَم چو بِنْشینَنْد؛ بِنْشانَنْد

پَری‌رویان، قَرار از دِل چو بِسْتیزَنْد؛ بِسْتانَنْد

هم‌قافیهقافیه: ـانندمواعظ

بیفکن خیمه تا محمل برانند

که همراهان این عالم روانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

آنجا بنشین که همنشین مردانند

تا دود کدورت ترا بنشانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

ورای پردهٔ جانت، دلا خلقان پنهانند

ز زخم تیغ فردیت، همه جانند و بی‌جانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

سر مستان را ز محتسب ترسانند

شد محتسب مست همه میدانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

مردان رهت که سر معنی دانند

از دیدهٔ کوته نظران پنهانند

هم‌قافیهقافیه: ـاننددیوان شمس

من بندهٔ آن قوم که خود را دانند

هردم دل خود را ز علط برهانند

هم‌قافیهردیف: ایشانقافیه: ـاننددیوان شمس

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

چون گل به جز از لطف ندانند ایشان