جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـزاندیوان اشعار

آری دستش به عادت رنگرزان

گه سبز و گهی زرد ازان ست ازان

واژهٔ قافیهقافیه: ـزاندیوان اشعار

جامی احسنت که آنگونه که خاطر می خواست

آمد آن تازه غزل بلکه بسی بهتر ازان

واژهٔ قافیهردیف: میسر نیستقافیه: ـاندیوان اشعار

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست

محیط را گذر از ناودان میسر نیست

واژهٔ قافیهردیف: می لرزدقافیه: ـاندیوان اشعار

پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزد

برگ بر خویش در ایام خزان می لرزد

واژهٔ قافیهردیف: دردقافیه: ـاندیوان اشعار

برانگیزد غبار از مغز جان درد

برآرد گرد از آب روان درد

واژهٔ قافیهردیف: قانعقافیه: ـاندیوان اشعار

مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

مشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع

واژهٔ قافیهردیف: است درین باغقافیه: ـاندیوان اشعار

چندان که بهارست و خزان است درین باغ

چشم و دل شبنم نگران است درین باغ

واژهٔ قافیهردیف: چند کس خواهی شدنقافیه: ـاندیوان اشعار

زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟

کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟

واژهٔ قافیهردیف: پیکانقافیه: ـاندیوان اشعار

اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

زبان شکر گردد زخم ما را در دهان پیکان

واژهٔ قافیهردیف: معنیقافیه: ـاندیوان اشعار

اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنی

به معنی همچنان گنگ است با چندین زبان معنی

واژهٔ قافیهردیف: می لرزیقافیه: ـاندیوان اشعار

چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟

چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟

واژهٔ قافیهردیف: چه می خواهیقافیه: ـاندیوان اشعار

صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟