جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـانقصاید

بر چرخ علم ماهی و بر فرق ملک تاج

شرع از تو در حمایت و دین از تو در امان

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـانغزلیات

بتی دارم که گِرد گل ز سُنبل سایه‌بان دارد

بهارِ عارضش خطّی به خونِ ارغوان دارد

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاندیوان اشعار

ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

یاقوت چه ارزد بده آن قوتِ روان را

واژهٔ قافیهردیف: ماندقافیه: ـانمواعظ

کدام باغ به دیدار دوستان ماند

کسی بهشت نگوید به بوستان ماند

واژهٔ قافیهردیف: شودقافیه: ـانمواعظ

روزی که زیر خاک تن ما نهان شود

وانها که کرده‌ایم یکایک عیان شود

واژهٔ قافیهقافیه: ـانمواعظ

اقصای بر و بحر به تأیید عدل او

آمد به تیغ حادثه دربارهٔ امان

واژهٔ قافیهقافیه: ـانمواعظ

سحاب رحمت و دریای فضل و کان کرم

سپهر حشمت و کوه وقار و کهف امان

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاندیوان شمس

مفروشید کمان و زره و تیغ ، زنان را

که سزا نیست سلح‌ها به جز از تیغ زنان را

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـاندیوان شمس

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

واژهٔ قافیهردیف: ز کجاقافیه: ـاندیوان شمس

من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا

من از کجا غم باران و ناودان ز کجا

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـاندیوان شمس

چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد

چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـاندیوان شمس

گویند به بَلاساغون، تُرکی دو کمان دارد

وَر زآن‌دو یکی کم شد، ما را چه زیان دارد؟