جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان شمس

می‌گفت چشم شوخش با طره سیاهش

من دم دهم فلان را تو درربا کلاهش

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان شمس

آینه‌ام من آینه‌ام من تا که بدیدم روی چو ماهش

چشم جهانم چشم جهانم تا که بدیدم چشم سیاهش

هم‌قافیهردیف: راقافیه: ـاهشدیوان اشعار

به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش را

به نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را

هم‌قافیهردیف: نیستقافیه: ـاهشدیوان اشعار

ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست

به هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان اشعار

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

برقی است که از چشم بود ابر سیاهش

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان اشعار

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟

که یک حلقه اوست چشم سیاهش

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان اشعار

برسر حرف آمده است چشم سیاهش

نو خط جوهر شده است تیغ نگاهش

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان اشعار

شوخی که تاجداران بوسند خاک راهش

سوی چو من گدایی مشکل فتد نگاهش

هم‌قافیهقافیه: ـاهشدیوان اشعار

سر من کاش بودی خاک راهش

مگر گشتی لگدکوب سپاهش

هم‌قافیهقافیه: ـاهشغزلیات

مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس‌ کاهش

به چندین کوچه افکنده‌ست سعی نام در چاهش

هم‌قافیهقافیه: ـهشغزلیات

مَجمَعِ خوبی و لطف است عِذار چو مَهَش

لیکَنَش مِهر و وفا نیست خدایا بِدَهَش

هم‌قافیهقافیه: ـهشدیوان اشعار

آن که بر خیل بتان ساخت خدا پادشهش

سرمه اهل نظر باد غبار سپهش