جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـیاشعار منتسب

عود بر آتش نه و منقل بسوز

غم مدار از شدت سرمای دی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

خوش‌نازکانه می‌چمی ای شاخ نوبهار!

کآشفتگی مبادت از آشوبِ بادِ دی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیغزلیات

ذخیره‌ای بنهْ ار رنگ و بویِ فصل بهار

که می‌رسند ز پی، رهزنانِ بهمن و دی

واژهٔ قافیهردیف: کنیدقافیه: ـیدیوان شمس

ای طربناکان ز مطرب التماس می‌ کنید

سوی عشرت‌ها روید و میل بانگ نی کنید

واژهٔ قافیهردیف: رسدقافیه: ـیدیوان شمس

هر زمان لطفت همی در پی رسد

ور نه کس را این تقاضا کی رسد

واژهٔ قافیهردیف: باشدقافیه: ـیدیوان شمس

کسی خراب خرابات و مست می‌باشد

از او عمارت ایمان و خیر کی باشد

واژهٔ قافیهردیف: نیقافیه: ـیدیوان شمس

ای بود تو از کی نی وی ملک تو تا کی نی

عشق تو و جان من جز آتش و جز نی نی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدیوان شمس

بر گلستانش گدازان شو چو برف

تا برآرد صد بهار از ماه دی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیدیوان شمس

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

هم بهاری در میان ماه دی

واژهٔ قافیهردیف: شدقافیه: ـیرباعیات

افسوس که نامهٔ جوانی طی شد

وآن تازه‌بهارِ زندگانی دی شد

واژهٔ قافیهقافیه: ـیرباعیات

از آمدن بهار و از رفتن دی

اوراق وجود ما همی گردد طی

واژهٔ قافیهقافیه: ـیرباعیات

کافکند به خاک صدهزاران جم و کِی

این آمدن تیر مَه و رفتن دی