جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـهامواعظ

تو آن نکرده‌ای از فعل خیر با من و غیر

که دست فضل کند دامن امید رها

واژهٔ قافیهردیف: نتوان کردقافیه: ـاغزلیات

دست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کرد

تکیه بر عهدِ تو و بادِ صبا نتوان کرد

واژهٔ قافیهردیف: کنندقافیه: ـاغزلیات

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آیا بُوَد که گوشهٔ چشمی به ما کنند

واژهٔ قافیهقافیه: ـامواعظ

دیوی که خلق عالمش از دستْ عاجزند

عاجز در آن که چون شود از دست وی رها؟

واژهٔ قافیهقافیه: ـادیوان اشعار

تا به گریبان نرسد دستِ مرگ

دست ز دامن نکنیمت رها

واژهٔ قافیهردیف: کنیمقافیه: ـامواعظ

برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم

تقصیرهای رفته به خدمت قضا کنیم

واژهٔ قافیهردیف: ای دوستقافیه: ـادیوان اشعار

ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

بیا بیا که غلام توام بیا ای دوست

واژهٔ قافیهردیف: نیز کنندقافیه: ـادیوان اشعار

خوب‌رویانِ جفاپیشه وفا نیز کنند

به کسان درد فرستند و دوا نیز کنند

واژهٔ قافیهردیف: کنقافیه: ـادیوان اشعار

آخَر نگهی به سوی ما کن

دردی به ارادتی دوا کن

واژهٔ قافیهردیف: شدقافیه: ـادیوان شمس

بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد

یا خود نبود چیزی یا بود و آن فنا شد

واژهٔ قافیهردیف: توانی کردقافیه: ـادیوان شمس

اگر دل از غم دنیا جدا توانی کرد

نشاط و عیش به باغ بقا توانی کرد

واژهٔ قافیهردیف: کردنقافیه: ـادیوان شمس

نی نی به از این باید با دوست وفا کردن

نی نی کم از این باید تقصیر و جفا کردن