جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـزدهدیوان اشعار

عنبر به جام باده گلگون فکنده اند؟

یا بخت ماست غوطه به خون جگر زده

واژهٔ قافیهردیف: استقافیه: ـزدهدیوان اشعار

سبزه نو که ز گلزار رخت سر زده است

رقم نسخ گل از غالیه تر زده است

واژهٔ قافیهردیف: ستقافیه: ـدهدیوان شمس

آن خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شده‌ست

تا روز بر دیوار ما بی‌خویشتن سر می‌زده‌ست

واژهٔ قافیهردیف: ستقافیه: ـدهدیوان شمس

گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده‌ست

از عشق برنگردد آن کس که دلشده‌ست

واژهٔ قافیهردیف: اندقافیه: ـدهدیوان شمس

آن خوبانی که فتنهٔ بتکده‌اند

ما را به خرابات بتان ره زده‌اند

واژهٔ قافیهردیف: ایمقافیه: ـدهدیوان شمس

در فروبند که ما عاشق این میکده‌ایم

درده آن باده جان را که سبک دل شده‌ایم

واژهٔ قافیهردیف: ایقافیه: ـدهدیوان شمس

ای آنکه حریف بازی ما بده‌ای

این مجلس جانست چرا تن زده‌ای

واژهٔ قافیهردیف: ایقافیه: ـدهدیوان شمس

برو ای عشق که تا شحنه خوبان شده‌ای

توبه و توبه کنان را همه گردن زده‌ای

واژهٔ قافیهردیف: دانشمندیقافیه: ـدهدیوان شمس

هست اندر غم تو دلشده دانشمندی

همچو نقره‌ست در آتشکده دانشمندی

واژهٔ قافیهردیف: استدیوان شمس

ای ساقی جان مطرب ما را چه شده است

چون می‌نزند رهی ره او که زده است

هم‌قافیهردیف: توقافیه: ـدهدیوان شمس

من بندهٔ تو بندهٔ تو بندهٔ تو

من بندهٔ آن رحمت خندیدهٔ تو

هم‌قافیهردیف: تا کیقافیه: ـدهدیوان شمس

ما گوش شماییم شما تن زده تا کی

ما مست و خراباتی و بیخود شده تا کی