جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـنشغزلیات

یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَش

می‌سپارم به تو از چشمِ حسودِ چَمَنَش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

چون برآمد ماه‌روی از مطلع پیراهنش

چشم بد را گفتم الحمدی بدم پیرامنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

رها نمی‌کند ایام در کنار منش

که داد خود بستانم به بوسه از دهنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان شمس

چون بزند گردنم سجده کند گردنش

شیر خورد خون من ذوق من از خوردنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

گر کنند از رشته جانها زه پیراهنش

از لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

که رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

رسیده است به جایی لطافت بدنش

که از نسیم شود داغدار یاسمنش

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

شوخی که جلوه گاه بود دیده منش

چون طفل اشک، روی توان دید درتنش

هم‌قافیهردیف: برگویمقافیه: ـنشمختارنامه

کو مستمعی تا سخنش برگویم

و احوالِ دلِ ممتحنش برگویم

هم‌قافیهردیف: نیستقافیه: ـنشمختارنامه

بیچاره دلِ من که غمِ جانش نیست

در درد بسوخت و هیچ درمانش نیست

هم‌قافیهقافیه: ـنشدیوان اشعار

نازک اندامی که هست آسیب تن پیراهنش

جانم آزارد ز آسیبی که آید بر تنش