جستوجو در اشعار
«ردیف» واژه(های) تکرارشده در پایان مصرعهاست و «قافیه» همخوانیِ پیش از آن. نتایج حاصل از تحلیل رایانهٔ متن است و پیشنهادی شمرده میشود، نه حکم عروضی.
پالایش بر پایهٔ قالب و اثر
۱۹ شعر برای «نکند»
این پایان در شعر کدام شاعران آمده است؟
- شمارهٔ ۳۰۶ جامینتیجهٔ پیشنهادی
دل به چنگ غمت آهنگ سرودی نکند
که روان بر رخم از هر مژده رودی نکند
- رباعی شمارهٔ ۱۵۰ خاقانی شروانینتیجهٔ پیشنهادی
خاقانی امید بر تو بیشی نکند
کس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
- غزل شمارهٔ ۳۹۴۵ صائبنتیجهٔ پیشنهادی
سخن طراز چرا مهر برزبان نکند
نمی شودکه قلم از سخن زیان نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- شمارهٔ ۲۱۷ وحشی بافقینتیجهٔ پیشنهادی
به لب بگوی که آن خندهٔ نهان نکند
مرا به لطف نهان تو بد گمان نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- برخی مصرعها از الگو پیروی نمیکنند
- رباعی شمارهٔ ۲۳ سعدی شیرازینتیجهٔ پیشنهادی
فرزانه رضای نفس رعنا نکند
تا خیره نگردد و تمنا نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
- رباعی شمارهٔ ۶۲ سعدی شیرازینتیجهٔ پیشنهادی
کس عیب نظر باختن ما نکند
زیرا که نظر داعی تنها نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
- رباعی شمارهٔ ۶۳ سعدی شیرازینتیجهٔ پیشنهادی
مجنون اگر احتمال لیلی نکند
شاید که به صدق عشق دعوی نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
- غزل شمارهٔ ۲۳۹ سعدی شیرازینتیجهٔ پیشنهادی
کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند
ز عشق سیر نباشد، ز عیش بس نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- غزل شمارهٔ ۲۴۰ سعدی شیرازینتیجهٔ پیشنهادی
چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟
دل اگر تنگ شود مهر تبدل نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- رباعی شمارهٔ ۶۳۳ جلال الدین محمد مولوینتیجهٔ پیشنهادی
جودت همه آن کند که دریا نکند
این دم کرمت وعده به فردا نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
- رباعی شمارهٔ ۶۷۴ جلال الدین محمد مولوینتیجهٔ پیشنهادی
در عشق هزار جان و دل بس نکند
دل خود چه بود حدیث جان کس نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
- غزل شمارهٔ ۷۸۷ جلال الدین محمد مولوینتیجهٔ پیشنهادی
آنچ روی تو کند نور رخ خور نکند
و آنچ عشق تو کند شورش محشر نکند
چرا فقط «پیشنهادی»؟
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
