جست‌وجو در اشعار

واژهٔ قافیهقافیه: ـگهردیوان اشعار

کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر

واژهٔ قافیهقافیه: ـگهردیوان اشعار

تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

همچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر

واژهٔ قافیهردیف: بماندقافیه: ـاردیوان اشعار

حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند

رفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند

واژهٔ قافیهردیف: بخششقافیه: ـرقطعات

بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاق

آیتی در وفا و در بخشش

واژهٔ قافیهردیف: نباشدقافیه: ـرمواعظ

هر چیز کزان بتر نباشد

از مصلحتی به در نباشد

واژهٔ قافیهردیف: بازآمدقافیه: ـرمواعظ

سعدی اینک به قدم رفت و به سر باز آمد

مُفتیِ ملت اصحاب نظر باز آمد

واژهٔ قافیهردیف: جاناقافیه: ـردیوان شمس

از بهر خدا بنگر در رویِ چو زر جانا

هر جا که روی ما را با خویش ببر جانا

واژهٔ قافیهردیف: راقافیه: ـردیوان شمس

خواهم گرفتن اکنون آن مایه صور را

دامی نهاده‌ام خوش آن قبله نظر را

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـردیوان شمس

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

واژهٔ قافیهردیف: داردقافیه: ـردیوان شمس

یکی گولی همی‌خواهم که در دلبر نظر دارد

نمی‌خواهم هنرمندی که دیده در هنر دارد

واژهٔ قافیهردیف: یابدقافیه: ـردیوان شمس

یارانِ سحر خیزان تا صبح که دریابد؟

تا ذرّه‌صفت ما را که زیر و زبر یابد؟

واژهٔ قافیهردیف: سازدقافیه: ـردیوان شمس

ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد

ای دوست قمر خوشتر یا آنک قمر سازد