جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۰۰۸ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۹۳۸ صائبداد جا در دست چون خاتم سلیمان مور راعزت افتادگان از صاحب دولت بجاست
- غزل شمارهٔ ۹۴۰ صائبمی کند اشک ندامت پاک، دل را از گناهنیست از دوزخ غمی تا دیده پر نم بجاست
- غزل شمارهٔ ۹۴۳ صائبشد ز خشکی دود ریحان در سفال تشنه امآب اگر سنگین دل افتاده است بارانی کجاست؟
- غزل شمارهٔ ۹۴۶ صائبکی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاستهمچو شمع کشته دودم از گریبان برنخاست
- غزل شمارهٔ ۹۵۰ صائبپیش ازین گر زنگ از دل می زدودند، این زماندیدن آیینه رویان جهان زنگار ماست
- غزل شمارهٔ ۹۵۲ صائبدر نظر واکردنی بیرون ز گردون می رویمچون شرار شوخ، مجمر عاجز تسخیر ماست
- غزل شمارهٔ ۹۵۳ صائبهست تا در جام ما یک قطره می، دریا دلیمپشت ما بر کوه باشد تا سبو بر دوش ماست
- غزل شمارهٔ ۹۶۲ صائبمن به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
- غزل شمارهٔ ۹۶۴ صائبیادبود ما فراموشی است از احوال ماپیش عزلت دوستان تقصیر خدمت خدمت است
- غزل شمارهٔ ۹۶۵ صائبکیست از دوش کسی باری تواند برگرفت؟گر همه عیسی است در فکر خر و بار خودست
- غزل شمارهٔ ۹۶۶ صائبدوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست
- غزل شمارهٔ ۹۷۵ صائبجای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرست