جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۱٬۰۴۷ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۹ صائبسرو از شرم قدت در دود آه قمریانچون الف در مد بسم الله پنهان می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۱ صائبجای هر نیشی که از دست تو دارم بر جگرگر به هم دوزند صد زخم نمایان می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۳ صائبتلخ باشد زندگی بر آه تا در سینه استدود ازین مجمر چو بیرون رفت ریحان می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۱۴ صائبگر کنم پهلو تهی صائب ز زاهد دور نیستهرکه با کودن نشیند زود کودن می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۱ صائبدر دیار ما که رسم بی‌کلاهی کسوت استهرکه سر از تاج می‌پیچد فریدون می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۲ صائبمی فزاید بر شتاب زندگی قد دوتادر ته پل سرعت سیلاب افزون می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۲۸ صائبکوته اندیشان ز استقبال غم آسوده انددردهای نسیه، نقد از دوربینی می شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۸ صائبخط به دور جام لبریز از شراب لاله رنگگرد لب از خط ریحان تو یادم می دهد
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۳ صائبهر که می داند که دردسر به قدر دولت استکی کلاه خود به تاج پادشاهی می دهد؟
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۶ صائبچشمه خورشید در گرد کدورت غوطه زدتا غبار خط ز روی دلستان آمد پدید
- غزل شمارهٔ ۲۷۴۹ صائبعشق نارس بود تا در شیشه افلاک بوداین شراب خام آخر در کدوی من رسید
- غزل شمارهٔ ۲۷۵۱ صائبصدگل بی خار دارد در قفار هر زخم خارپای زد بر دولت خود هر که خار از پا کشید