جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۱٬۱۴۲ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۱۳۵ صائبچون درِ دوزخ ز چشمِ باز بودم در عذابچشم‌پوشیدن، بهشتِ جاودانی شد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ صائبسر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۲ صائبدانهای کز باد دستی، صائب افشاندم به خاکدر لباسِ خوشه و خرمن به دست آمد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۴ صائبمیشنیدم پیش ازین از خون شمیمِ نوبهاربوی خون اکنون به مغز از نوبهار آید مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۶ صائبمیکِشد مجنونِ من ز آمد شدِ مردم ملالپاسبان‌ها از پلنگ و شیر می‌باید مرا
- غزل شمارهٔ ۱۶۶ صائبچون علم می بایدم زد غوطه در دریای تیغنیست بر تن گرچه غیر از پیرهن جوشن مرا
- غزل شمارهٔ ۱۶۹ صائبدر بیابانی که از نقش قدم بیش است چاهبا دو چشم بسته می باید سفر کردن مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷۰ صائببس که دلسردم ز تار و پود هستی چون کتانمی تواند پرتو مهتاب سوزاندن مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷۳ صائبدر بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷۶ صائبدر چمن چون از خمار باده گردم بی قرارتاک از دست نوازش می دهد تسکین مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷۷ صائبسرمه می کردم ز برق تیشه سنگ خاره راگوشه چشمی اگر می بود از شیرین مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۴ صائبنیست احسان بنده کردن مردم آزاد رادانه چینی خوشترست از دانه افشانی مرا