جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۱۳۱ از ۴۲۱
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۵ صائبچون نترسد دیده من از غبار خط او؟زلف صیادش در اینجا دام را در خاک کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۶۶ صائبمی برم در بیضه فولاد بر جوهر حسدبس که پیکان ستم بر دل نفس را تنگ کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۱ صائبهر کسی را چون قدح دوری است در بزم سخننوبت ما چون رسد صائب سخن خواهیم کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۷۴ صائبکی به گرد من رسد مجنون، که کوه و دشت رادور باش وحشت من از غزالان ساده کرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۵ صائبروز محشر چشمه کوثر به فریادش رسدهر که وقت صبح جامی پیش مخمور آورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۱ صائباز حرام آن کس که آرد نعمت الوان به دستخون فاسد را برای نیشتر می پرورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۸ صائبمن کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۹ صائببیعلایق چون شود سالک به منزل می‌رسدچون شود بی‌برگ نخل اینجا به حاصل می‌رسد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۱ صائباز حریص افزون به قانع فیض احسان می‌رسدروزی مور از شکرخند سلیمان می‌رسد
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۷ صائبریخت چون دندان، امید زندگی بی حاصل استمی رسد بازی به آخر مهره چون برچیده شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۶۲ صائبمرد حق را چون شناسد زاهد خودناشناس؟چون رسد در دیگری هر کس که از خود بازماند؟
- غزل شمارهٔ ۲۵۱۱ صائبجان مشتاقان به پابوس قیامت می رسدیار بی پروای ما تا آستین بالا کند