جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۱۷۱ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۳۴۰۴ صائبباده در چشم و دل پاک پریزاد شودقطره چون در صدف افتاد گهر برخیزد
- غزل شمارهٔ ۳۴۶۴ صائبدر دل هرکه بود خرده رازی مستورهمچو دریای گهر تلخ جبین می باشد
- غزل شمارهٔ ۳۴۷۷ صائبگاه در خواب و گهی مست و گهی مخمورستچشم پرکار تو کی حال مرا می داند؟
- غزل شمارهٔ ۳۵۴۰ صائبچرخ هرچند دل اهل هنر را شکندچون خریدار که رسم است گهر را شکند
- غزل شمارهٔ ۳۵۴۹ صائبدست گردون پر و بالم شکند چون جوهراگر آرامگهم بیضه فولاد بود
- غزل شمارهٔ ۳۶۰۹ صائبنشود رهزن روشن گهران نقش و نگارآب را سیر چمن مانع رفتن نشود
- غزل شمارهٔ ۳۶۱۹ صائبچون صدف مشرق خمیازه شده است آغوشمبه امیدی که گرامی گهرم باز آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۲۷ صائبصدف از اشک گهر دامن دریا گرددهرکجا خامهٔ صائب به سخن می‌آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۲۹ صائبصائب از دست منه کلک گهربارت رااین نهالی است کز او بوی سخن می آید
- غزل شمارهٔ ۳۶۳۹ صائبعاشق آزرده و محزون و غمین می بایدصاحب گنج گهر تلخ جبین می باید
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۲ صائببه ملک امن رضا شور وشر نمی باشدکه انقلاب در آب گهر نمی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۸۷۸ صائبعیار آبله دست را که می داندنه قیمت گهرست این که جوهری داند