جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۷۴ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۱۸۵۰ جلال الدین محمد مولویچو ابراهیم در آذر درآمد همچو نقد زربرویید از رخ آتش سمن زار و گل و سوسن
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۷ جلال الدین محمد مولویای پیشروِ خوبان، ای شاخِ گل خندانبنمای که دلبندان، چون بوسه دهند ای جان
- غزل شمارهٔ ۱۸۶۹ جلال الدین محمد مولوینرم است درشت او کعبه‌ست کنشت اوخاری که خلد دلبر خوشتر ز گل و ریحان
- غزل شمارهٔ ۱۸۷۲ جلال الدین محمد مولویگر باغ و سرا داری با مرگ چه پا داریدر گور گل اندوده رو کم ترکوا برخوان
- غزل شمارهٔ ۱۸۸۳ جلال الدین محمد مولویگردن ز طمع خیزد زر خواهد و خون ریزداو عاشق گل خوردن همچون زن آبستن
- غزل شمارهٔ ۱۸۸۸ جلال الدین محمد مولویپی بوسه گل را که فر بخشد مل راجهانی است زبان‌ها برون کرده چو سوسن
- غزل شمارهٔ ۱۹۱۹ جلال الدین محمد مولویدل گفت به کار خانه بودمتا خانه آب و گل پریدن
- غزل شمارهٔ ۱۹۲۰ جلال الدین محمد مولویدیر آمدن و شتاب رفتنآیین گل است در گلستان
- غزل شمارهٔ ۱۹۳۳ جلال الدین محمد مولویزیرا هر گل که برگ دارداو بر نخورد از این گلستان
- غزل شمارهٔ ۱۹۳۹ جلال الدین محمد مولویخرمن گل بود و شد از مرگ شاخ زعفرانصد گلستان بیش ارزد زعفران عاشقان
- غزل شمارهٔ ۱۹۴۳ جلال الدین محمد مولویتا بریزی و برویی آن زمان در باغ اوروی گل بر روی گل هم یاسمن بر یاسمن
- غزل شمارهٔ ۱۹۸۱ جلال الدین محمد مولویخارها خندان شده بر گل بجسته برتریسنگ‌ها باجان شده با لعل گوید ما و من