جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۱۷۹ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۶۵۸۷ صائبمدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده
- غزل شمارهٔ ۶۵۹۰ صائبکه یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده
- غزل شمارهٔ ۶۵۹۵ صائبهیزم خشک به آتش چه تواند کردن؟هیچ زاهد نشود از می ناب آلوده
- غزل شمارهٔ ۶۶۱۴ صائباز مرگ فارغند حریفان پاکبازآتش چه می کند به نیستان سوخته؟
- غزل شمارهٔ ۶۶۱۸ صائبنعلش به روی دست سلیمان در آتش استموری که در بهشت قناعت برآمده
- غزل شمارهٔ ۶۶۲۲ صائبهر برگ گل بر آتش سوداست دامنیپروانه را ز سیر گلستان چه فایده؟
- غزل شمارهٔ ۶۶۳۸ صائبپروانه پرسوخته می بود فلک هامی داشت اگر آتش حسن تو زبانه
- غزل شمارهٔ ۶۶۵۹ صائبنعل در آتش ز سودای تو دارد آفتابای سمن سیما تو سرگردان سودای که ای؟
- غزل شمارهٔ ۶۶۷۹ صائبآسمان چون خانه زنبور آتش دیده استدر ته این سقف آتشبار چون خوابد کسی؟
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۴ صائبجامه خاکستری آب حیات آتش استعشق می خواهد که خاکسترنشین باشد کسی
- غزل شمارهٔ ۶۶۸۷ صائبآتش دوزخ نمی گردد به گردش روز حشرهر که شد صائب سپند آتش خوی کسی
- غزل شمارهٔ ۶۷۱۱ صائبشب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی