جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۱۸۷ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۷۱ صائبمیگشاید بالِ شهرت ناله در کنجِ قفسمی‌کند خس‌پوشِ گلشن شعلهٔ آواز را
- غزل شمارهٔ ۷۲ صائبدفترِ گل را به آبِ چشم خواهد پاک شستگر ببیند بلبل آن رخسارِ شبنم‌خیز را
- شمارهٔ ۷۲ صائبدامن پاک بود شرط هم آغوشی حسنگل شبنم زده را ره به گریبانش نیست
- غزل شمارهٔ ۷۳ صائبدیدنِ گل از قفس، بارست بر مرغِ چمنرخنهٔ زندان کند دلگیرتر محبوس را
- غزل شمارهٔ ۷۷ صائبمور بر خوانِ سلیمان خونِ خود را می‌خوردخرمنِ گل مایهٔ حسرت بود آغوش را
- غزل شمارهٔ ۸۳ صائبچون شوم با خار و خس محشور در یک پیرهن؟من که می‌دزدم ز بوی گل دماغِ خویش را
- غزل شمارهٔ ۸۴ صائبخاطرِ مجروحِ بلبل را رعایت می‌کنماین که می‌دزدم ز بوی گل دماغِ خویش را
- غزل شمارهٔ ۸۸ صائبهر که نیشِ منت از اربابِ همّت خورده استبهْ شمارد از گُلِ مردم گیاهِ خویش را
- غزل شمارهٔ ۸۹ صائبگل نخواهی زد، چه جای سنگ بر دیوانگانگر بدانی لذتِ جور و جفای خویش را
- غزل شمارهٔ ۱۰۷ صائبگریه را در پرده دل آب و تاب دیگرستحسن دیگر هست در مینا می گلرنگ را
- غزل شمارهٔ ۱۱۰ صائبساغرِ ناکامی از خود آب برمی‌آوردتشنگی سیراب می‌سازد گُلِ تبخال را
- غزل شمارهٔ ۱۱۹ صائبپردههای حسنِ او چون گل برون است از شمارشرمِ یک پیراهنِ چاک است محجوب مرا