جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۲۱۰ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۱۳۴۷ صائبگل ز خجلت شد گلاب و بلبل از غیرت کبابتا ز طرف گلستان آن آتشین سیما گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۵۸ صائبدورباشی نیست حاجت حسن شرم آلود رابارها دست تهی زین گلستان گلچین گذشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۳ صائبدور باش ناز اگر نزدیک گذارد مرامی توان گل چیدن از سیمای دربان بهشت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۵ صائبشوق اگر مَشّاطه گردد، بی‌تکلّف می‌توانلذتِ آغوشِ گُل از رخنهٔ دیوار یافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶۸ صائبلفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافتخرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت
- غزل شمارهٔ ۱۳۷۰ صائبداشت دلتنگی مرا چون غنچه در مهد امانچون گل از بیهوده خندی خرمنم بر باد رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۸۷ صائبنوبهار آمد، ره گلزار می باید گرفتداد دل از ساغر سرشار می باید گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۸۹ صائبسد راه عالم بالاست معشوق مجازدامن این سرو پا در گل نمی‌باید گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۹۲ صائبشاخ گل کرده است در گلزار خوش دستی بلندتا بر و دوش که را از خاک خواهد برگرفت؟
- غزل شمارهٔ ۱۳۹۴ صائبتا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفتآسمان آیینه خورشید را در گل گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۹۵ صائبشوخ چشمی می برد از پیش کار خویش رادامن گل را ز دست بلبلان شبنم گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۴۰۳ صائباین زمان شمع نسیم صبحگاهی دیده ای استچهره گرمی کز او آتش به گلشن می گرفت