جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۲۴۸ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۲۵ صائبچند چون آبِ گُهر باشم گره در یک مقام؟خضر راهی کو، که موجِ خوش‌عنان سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ صائبمُهرهٔ گهواره‌ام اشک است چون طفلِ یتیممی‌خورد خون دایه تا خاموش می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۱ صائبچون توانم از تماشایش نظر را آب داد؟آن که رخسارش نگه در چشمِ تر سوزد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۵۱ صائبچون گهر چندان که اندازم درین دریا نظرنیست جز گرد یتیمی ساحل دیگر مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ صائبنیست غم از تیر‌باران جوشنِ داود رامی‌کند عشق از غمِ عالم نگهداری مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸۹ صائبگرچه خار از تندخویی ها نگهبان گل استخط به غارت داد صائب گلستان حسن را
- غزل شمارهٔ ۱۹۵ صائبدلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!
- غزل شمارهٔ ۲۱۱ صائباز تردد کرد آزادم دل بی آرزوخواب طفلان لنگر تمکین بود گهواره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۲ صائبعشرت روی زمین بسته است در آرام دلخواب طفلان لنگر تمکین بود گهواره را
- غزل شمارهٔ ۲۱۴ صائبآسمان آسوده است از بی قراری های ماگریه طفلان نمی سوزد دل گهواره را
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ صائباز خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟
- غزل شمارهٔ ۲۳۱ صائبمی توان در سینه روشن ضمیران روی دیدآب می سازد فروغ این گهر گنجینه را