جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۵۰۷ نتیجه برای «راز» · صفحهٔ ۳۱۱ از ۴۵۹
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۴ جلال الدین محمد مولویچندین حجاب لحم و عصب بر فراز دلدل را نفوذ و سیر عیانی نهاده‌ای
- غزل شمارهٔ ۲۹۸۹ جلال الدین محمد مولویمیترسم از فراق دراز تو سنگ دلتا نشکند سبوی امیدم ز آفتی
- غزل شمارهٔ ۳۰۷۹ جلال الدین محمد مولویفلک به طمع گلو را دراز کرد بدونیافت بوسه ولیکن چشید حلوایی
- غزل شمارهٔ ۳۰۸۱ جلال الدین محمد مولویچون عمر ماست حدیثش دراز اولیترچنین درازسخن را بدان کشیدستی
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۳ جلال الدین محمد مولویآفتابا نه حد تو پیداستکه نه در خانه ترازویی
- فصل شصت و ششم - خَلَقَ آدَمَ عَلی صُوْرَتِهِ آدمیان همه مظهر می‌طلبند جلال الدین محمد مولوی… باز شود سایه نیز باز شود و اگر در رکوع رود سایه هم در رکوع رود و اگر دراز شود هم دراز شود پس خلق طالب، طالب مطلوبی و محبوبی‌اند که خواهند تا همه محبّ او باشند و خاضع، و با اعدای او عدو و با اولیای او دوست. این همه احکام …
- بخش ۱۴۵ - ادب کردن شیر گرگ را کی در قسمت بی‌ادبی کرده بود جلال الدین محمد مولویگرگ را بر کند سر، آن سرفرازتا نماند دوسری و امتیاز
- بخش ۲۶ - قصهٔ آن حکیم کی دید طاوسی را کی پر زیبای خود را می‌کند به منقار و می‌انداخت و تن خود را کل و زشت می‌کرد از تعجب پرسید کی دریغت نمی‌آید گفت می‌آید اما پیش من جان از پر عزیزتر است و این پر عدوی جان منست جلال الدین محمد مولوییا همی‌دانی و نازی می‌کنیقاصدا قلع طرازی می‌کنی
- سی و ششم جلال الدین محمد مولویچو چنگ عشق او بر ساخت سازیبه گوش جان عاشق گفت رازی
- بخش ۷۶ - حکایت استر پیش شتر کی من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الا به نادر جلال الدین محمد مولویگفت استر با شتر کای خوش رفیقدر فراز و شیب و در راه دقیق
- بخش ۹۵ - رجوع کردن به حکایت آن شخص وام کرده و آمدن او به امید عنایت آن محتسب سوی تبریز جلال الدین محمد مولویشد سوی تبریز و کوی گلستانخفته اومیدش فراز گل ستان
- بخش ۱۹ - در آمدن ضریر در خانهٔ مصطفی علیه‌السلام و گریختن عایشه رضی الله عنها از پیش ضریر و گفتن رسول علیه‌السلام کی چه می‌گریزی او ترا نمی‌بیند و جواب دادن عایشه رضی الله عنها رسول را صلی الله علیه و سلم جلال الدین محمد مولویترک آن کن که درازست آن سخننهی کردست از درازی امر کن