جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۰٬۰۰۹ نتیجه برای «صد» · صفحهٔ ۳۱۷ از ۸۳۵
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۲ صائبگر کند صد ماه نو را هر زمان ماه تمامنیست ممکن ذره ای از مهر تابان کم شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۹ صائبگر به چشم دل درین گلشن تماشایی شویدر دل هر خار صد گلزار پیدا می شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۷ صائبدر دیار اهل غیرت قاصد و پیغام نیستنامه مقراض پر و بال کبوتر می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۰ صائبمیشود سیلاب چون پیوست با هم چشمه‌هاشورش مجنون یکی صد از سلاسل می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۳ صائبمنت روی زمین دارد به ابر نوبهارقطره چندی به صد ابرام اگر دریا دهد
- غزل شمارهٔ ۲۷۳۶ صائببی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
- غزل شمارهٔ ۲۷۷۰ صائبخودنمایی راست صد زخم نمایان در کمیندر هوای تیر، گردن چون نشان نتوان کشید
- غزل شمارهٔ ۲۷۸۲ صائبناله بیمار می داند خروش سیل راچون صدف هر کس خروش سینه دریا شنید
- غزل شمارهٔ ۲۸۱۸ صائبیکی صد شد زسنگ کودکان شور جنون منکه کبک مست را رطل گران کوه و کمر گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۲۴ صائبیکی صد شد زپند ناصحان سرگرمی عشقمکه بر دیوانه سنگ کودکان رطل گران گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۷۴ صائببرون آمد زلب چون حرف، دیگر برنمی گرددبه زندان صدف از گوش، گوهر بر نمی گردد
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۷ صائبز خجلت می‌کند صد پیرهن تر، گریه‌ی تلخشدر این گلزار چون گل هر که بی‌دَردانه می‌خندد