جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۴۳۰ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۹۷۶ جلال الدین محمد مولویعشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آندر دو عالم جان و دل را دولت معنی است آن
- غزل شمارهٔ ۲۰۷۸ جلال الدین محمد مولویگشای آن لب خندان که آن گوارش ماستکه تعبیه‌ست دو صد گلشکر در آن احسان
- غزل شمارهٔ ۲۱۴۰ جلال الدین محمد مولویگرچه که بیدادی کند بر عاشقان آن غمزه‌هاداده جمال و حسن را در هر دو عالم داد از او
- غزل شمارهٔ ۲۱۶۵ جلال الدین محمد مولویوگر ردت کنند این‌ها بنگذارد تو را تنهادرآ در ظل این دولت که شاه ناگریز است او
- غزل شمارهٔ ۲۳۵۱ جلال الدین محمد مولویما را و تو را کجا فرستاداو ماند و دو سه پری خانه
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۹ جلال الدین محمد مولویای ما و من آویخته وی خون هر دو ریختهچیزی دگر انگیخته نی آدمی و نی پری
- غزل شمارهٔ ۲۴۴۰ جلال الدین محمد مولویهر دو جهان مهمان تو بنشسته گرد خوان توصد گونه نعمت ریختی با میهمان آمیختی
- غزل شمارهٔ ۲۴۹۹ جلال الدین محمد مولویبگو اسرار ای مجنون ز هشیاران چه می‌ترسیقبا بشکاف ای گردون قیامت را چه می‌پایی
- غزل شمارهٔ ۲۵۱۲ جلال الدین محمد مولویبگفتش کور اگر آن را که من دیدم تو می‌دیدیدو چشم خویش می‌کندی و می‌گشتی تماشایی
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۵ جلال الدین محمد مولویور آن نور دو صد فردوس گفتی هی قنق گلدمشدی این خانه فردوسی چو گل مسکن بخندیدی
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۶ جلال الدین محمد مولویولیکن عشق کی پنهان شود با شعله سینهخصوصا از دو دیده سیل همچون چشمه جاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۶ جلال الدین محمد مولویای دل ببر از دام و برون جه تو به هنگامآن سوی که در روضه ارواح دویدی