جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۴۵۰ از ۷۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۶۵۳ جلال الدین محمد مولویگر جهان بحر شود موج زند سرتاسرمن به جز جانب آن گنج گهر می نروم
- غزل شمارهٔ ۱۷۱۰ جلال الدین محمد مولویدعوی عشق وانگه ناموس و نام و ننگما ننگ را خریده و از عار فارغیم
- غزل شمارهٔ ۱۷۶۹ جلال الدین محمد مولویرقص کنان خواجه کجا می رویسوی گشایشگه عرصه عدم
- غزل شمارهٔ ۱۷۸۵ جلال الدین محمد مولویچون سایه‌ها در چاشتگه در چاشتگهفتح و ظفر پیشت دود پیشت دود
- غزل شمارهٔ ۱۷۸۶ جلال الدین محمد مولویمنزلگهِ ما خاک نی گر تن بریزد باک نیاندیشه‌ام افلاک نی ای وصلِ تو کیوانِ من
- غزل شمارهٔ ۱۷۹۸ جلال الدین محمد مولویگویم که: «گنجی شایگان»، گوید: «بلی، نی رایگانجان خواهم و آنگه چه جان» گویم: «سبک کن بار من»
- غزل شمارهٔ ۱۷۹۹ جلال الدین محمد مولویآن باده بر مغزت زند چشم و دلت روشن کندوانگه ببینی گوهری در جسم چون خاشاک من
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۰ جلال الدین محمد مولویای مایه هر گفت و گو ای دشمن و ای دوست روای هم حیات جاودان ای هم بلای ناگهان
- غزل شمارهٔ ۱۸۱۴ جلال الدین محمد مولویشاد دمی کان شه من آید در خرگه منباز گشاید به کرم بند قبای دل من
- غزل شمارهٔ ۱۸۲۳ جلال الدین محمد مولویسیل رسید ناگهان جمله ببرد خرمنمدود برآمد از دلم دانه بسوخت و کاه من
- غزل شمارهٔ ۱۸۳۳ جلال الدین محمد مولویدانه نمود دام تو در نظر شکار دلخانه گرفت عشق تو ناگه در جوار جان
- غزل شمارهٔ ۱۸۴۶ جلال الدین محمد مولویتوی شیر اندر این درگه عدوِ راه تو روبهبود بر شیر بدنامی از این چالش زبون رفتن