جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۵۰۱ از ۱٬۶۳۸
- بخش ۶ ابوالقاسم فردوسیسپاه دو کشور کشیدند صفهمه نیزه و گرز و خنجر به کف
- بخش ۱۶ ابوالقاسم فردوسیبدو گفت بیژن که ای بدنژادکه چون تو پرستار کس را مباد
- بخش ۴ ابوالقاسم فردوسیبدو گفت کامشب تویی باده‌دهبه طایر همه بادهٔ ساده ده
- بخش ۱۳ ابوالقاسم فردوسیسر دردمندی بدو گفت چیستکه بر درد زان پس بباید گریست
- بخش ۳۳ ابوالقاسم فردوسیسنان سر نیزه شد به دونیمدل مرد بی‌راه شد پر ز بیم
- بخش ۷ ابوالقاسم فردوسیچو لختی برآمد برین روزگارفروزنده شد دولت شهریار
- شمارهٔ ۳۴ - در افتتاح پل خواجو صائبعالم آب، دو بالا شده از عشرت پلشادی و عشرت ایام دو چندان شده است
- شمارهٔ ۴۱ - در توصیف کابل و مدح نواب ظفرخان صائبحساب مه جبینان لب بامش که می داند؟دو صد خورشید رو افتاده در هر پای دیوارش
- غزل شمارهٔ ۹۰ صائبگر شود در کشتن من گرم قاتل، دور نیستخون گرمم می‌کند بال سمندر تیغ را
- غزل شمارهٔ ۹۱۸ صائباز صبح تا دو موی نگردیده، آب دهچشمی چو انجم از رخ ِ پر آب و تاب شب
- غزل شمارهٔ ۶۶۱۱ صائبز لطف طبع بهاران مگر خبر دارد؟که دود آه گره کرده در جگر لاله
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ عطار نیشابوریگر حق به دلم یک نظر لطف رساندحقا که نیاید دو جهان در نظر من