جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۷۸۰ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۲۳۸۰ صائبعمرها با دختر رز همدم و همخانه بودزندگانی کس به حکمت همچو افلاطون نکرد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۲ صائبهر که صائب گوشه ای از مردم عالم گرفتکشتی از دریای بی پایان برون می آورد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۳ صائبچون عقیم از زادن مردان نباشند امهات؟آسمان روز نخست از صبحدم کافور خورد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۴ صائبلعل می از جام زر در سنگ خارا می خوردآدمی خون در تلاش رزق بیجا می خورد
- غزل شمارهٔ ۲۳۹۵ صائبسبز نتواند شد از خجلت میان مردمانهر که آب زندگی چون خضر تنها می خورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۰ صائبخون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۰۸ صائبمن کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۴ صائببس که افشردم زغیرت بر جگر دندان خویشآسمان سنگدل شرمنده از بیداد شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۵ صائباز دهان باز بودم حلقه بیرون درتا زبان بستم دلم گنجینه اسرار شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۹ صائبحسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شدرفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۰ صائبتا برون کردم ز خاطر خار خار آشیاناز قفس بر روی من درهای رحمت باز شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۱ صائبسیر گل بر گوشه دستار مردم می کنددر گلستان جهان مرغی که دست آموز شد