جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۷۸۰ از ۹۹۶
- غزل شمارهٔ ۲۴۱۱ صائبحسن را دارد سپند از چشم بدبینان نگاهناله بلبل به فریاد گلستان می‌رسد
- غزل شمارهٔ ۲۴۲۰ صائبهر که چون شبنم درین گلزار خود را جمع کردبی تکلف می تواند آسمان پرواز شد
- غزل شمارهٔ ۲۴۴۷ صائبگر خزان بر چهره رنگی دارد از گلزار عشقانتقام عندلیبان از گلستان می‌کشد
- غزل شمارهٔ ۲۴۵۶ صائباز سر خاک شهیدان سبزه گلگون می‌دمدچون نباشد لاله‌گون تیغی که از خون می‌دمد؟
- غزل شمارهٔ ۲۴۸۳ صائبگلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کرده‌اند
- غزل شمارهٔ ۲۴۸۸ صائبدر مذاق عارفان خون و می گلگون یکی‌ستبس که محو لذت دیدار صاحبخانه‌اند
- غزل شمارهٔ ۲۴۹۱ صائببی محابا سینه بر دریای آتش می زنددر نظر حسن گلوسوز که را دارد سپند؟
- غزل شمارهٔ ۲۴۹۳ صائباز دورنگیها که پنهان داشت دوران در لباسجرعه ای در دامن گلهای رعنا ریختند
- غزل شمارهٔ ۲۴۹۹ صائببر کبودی می زند چون رنگ آتش صاف شدورنه خط زودست ازان رخسار گلگون سرزند
- غزل شمارهٔ ۲۵۰۰ صائبچون خروس بی‌محل بر تیغ می‌مالد گلوهرکه در بزم بزرگان حرف بی‌جا می‌زند
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۳ صائبصبر کن صائب به درد و داغ چون مردان که عشقبر سمندر آتش سوزنده را گلشن کند
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۶ صائبکی گره باز از دل من باده گلگون کند؟نی مگر دست نوازش ز آستین بیرون کند