جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۷۸۵ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۸ صائبخنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۲ صائبصاحب خرمن نگشتم تا نیفتادم ز پامور من تا دست و پایی داشت قحط دانه بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۳ صائبعشق تا پروای تعلیم و دماغ درس داشتسرنوشت آسمانها ابجد طفلانه بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۴ صائبشد به آزادی علم تا رفت در گل پای سرویک قدم راه از گرفتاری به آزادی بود
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۱ صائبعمر چون سیل و عدم دریا و ما خار و خسیمدر رکاب سیل، خار و خس به دریا می‌رود
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۲ صائبکی نهد صائب قدم بر دیده گریان من؟آن که از رنگ حنایش خار در پا می‌رود
- غزل شمارهٔ ۲۶۵۳ صائبجای حیرت نیست، خرمن‌ها تمام از دانه‌ای استتخم مهر ما اگر زان خال گندمگون فزود
- غزل شمارهٔ ۲۶۶۵ صائبمی گدازد غیرت همچشم صاحب درد راآب گردم چون به دریا قطره ای واصل شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۷۸ صائبتا توان حاجت روا گردید از درگاه عشقاز چه صائب آدمی از چون خودی ممنون شود؟
- غزل شمارهٔ ۲۶۸۳ صائبگر چنین بالد به خود باغ از نوید مقدمتسبزه خوابیده‌اش چون سرو رعنا می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۶۹۶ صائبآه خون‌آلود را چندان که می‌دزدم به دلاز گره چون رشته باران رساتر می‌شود
- غزل شمارهٔ ۲۷۰۲ صائبسازگار طبع انسان نیست عیش و بی‌غمیمی‌رود بیرون ز جنت هرکه آدم می‌شود