جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۵٬۰۴۳ نتیجه برای «سد» · صفحهٔ ۸۵ از ۴۲۱
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در وداع شاه جهان سعد بن ابی‌بکر سعدی شیرازیاز دست قاصدی که کتابی به من رسددر پای قاصد افتم و بر سر نهم کتیب
- غزل شمارهٔ ۷ سعدی شیرازیسلطان که خشم گیرد بر بندگان حضرتحکمش رسد ولیکن حدی بود جفا را
- حکایت شمارهٔ ۸ سعدی شیرازیاز آن کز تو ترسد بترس ای حکیموگر با چون او صد برآیی به جنگ
- شمارهٔ ۸ سعدی شیرازیگر ز چین زلف تو بویی رسد بر خاک مازنده برخیزم ز بوی مشکبارت خیر باد
- حکایت شمارهٔ ۱۰ سعدی شیرازینترسد آن که بر افتادگان نبخشاید؟که گر ز پای در آید کسش نگیرد دست؟
- غزل شمارهٔ ۱۱ سعدی شیرازیآن کز توانگری و بزرگی و خواجگیبیگانه شد به هر که رسد آشنای اوست
- غزل شمارهٔ ۱۲ سعدی شیرازیآن به که چون منی نرسد در وصال دوستتا ضعف خویش حمل کند بر کمال دوست
- غزل شمارهٔ ۱۷ سعدی شیرازیسعدی از سرزنش خلق نترسد هیهاتغرقه در نیل چه اندیشه کند باران را
- غزل شمارهٔ ۱۸ سعدی شیرازیرسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیندبنگر که تا چه حد است مکان آدمیت
- حکایت شمارهٔ ۱۸ سعدی شیرازیاگر گنجی کنی بر عامیان بخش رسد هر کدخدایی را برنجی
- غزل شمارهٔ ۱۹ سعدی شیرازیسر به سریر سلطنت، بنده فرو نیاوردگر به توانگری رسد، نوبتی از گداییت
- حکایت شمارهٔ ۲۰ سعدی شیرازییکی از پادشاهان گفتش: همی‌نمایند که مالِ بی‌کران داری و ما را مهمّی هست، اگر به برخی از آن دست‌گیری کنی چون ارتفاع رسد وفا کرده شود و شُکر گفته.