جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۹٬۶۵۱ نتیجه برای «دو» · صفحهٔ ۹۹۲ از ۱٬۶۳۸
- غزل شمارهٔ ۱۲۲ صائبمیکِشد از دوربینی انتظارِ سنگلاخگر به روی دست، چرخِِ کاسه‌گر دارد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۲۴ صائبمعنیِ دور، از لباسِ لفظ می‌گردد جدامختصر، کی این جهانِ مختصر سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۲۶ صائبتا نگشتم دور ازو، کامل نگشتم، همچو ماهدوریِ خورشید عالم‌تاب می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ صائبمیکنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غمچون سبو هر کس که بارِ دوش می‌سازد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۳۱ صائبنیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۸ صائبفارغ از سیر گلستانم که فکر دوربینمی کند در زیر بال آماده گلزار مرا
- غزل شمارهٔ ۱۴۹ صائبآرزویی هر زمان در دل بر آتش می نهمآتش بی دود، باشد عیب چون مجمر مرا
- غزل شمارهٔ ۱۵۲ صائبکوشش ظاهر حجاب کعبه مقصود بودرفتن دل ساخت کوته منزل دور مرا
- غزل شمارهٔ ۱۵۷ صائبدوربینان از دعا دارند بر آمین نظردر کمند زلف دارد انتظار خط مرا
- غزل شمارهٔ ۱۶۰ صائبچون سپند آسوده ام صائب ز منع دور باشمی کند بی طاقتی آواره از محفل مرا
- غزل شمارهٔ ۱۶۷ صائبفتح باب من بود در بستن چشم و دهانمی شود از روزن مسدود، دل روشن مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷۲ صائبرفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاستگه به دوش و گاه بر گردن حمایل کن مرا