جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۲۳ نتیجه برای «دم» با فیلتر صائب، مثنوی · صفحهٔ ۱ از ۲
- غزل شمارهٔ ۵۳۹۷ صائبتیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در
- غزل شمارهٔ ۲۴۷۵ صائباز سر هر خار صد زخم نمایان خورده امتا دم جان بخش چون باد بهارم داده ام
- غزل شمارهٔ ۵۲۶۷ صائبناز دم مسیح گران است بردلماین خار را نگرکه گرفته است خوی گل
- شمارهٔ ۳۹ - در مدح نواب ظفرخان صائباین دم گرمی که من با خود به باغ آورده امشبنم افسرده را یاقوت رمانی کند
- شمارهٔ ۱ - مثنوی رزمیه (کذا) (قندهارنامه) صائبنگردد دم تیغش از کارزارکه دارد دم از صاحب ذوالفقار
- غزل شمارهٔ ۱۶۷۷ صائبدمید صبح قیامت، رسید روز جزاهنوز صائب مغرور مست و بیخبرست
- غزل شمارهٔ ۳۹۴۳ صائبشدم مقیم به دشت جنون چه دانستمکه موج ریگ روان کار تازیانه مند
- غزل شمارهٔ ۲۳۰۴ صائبدردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ
- غزل شمارهٔ ۳۹۴۱ صائبدماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
- غزل شمارهٔ ۳۹۴۲ صائبکجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
- غزل شمارهٔ ۴۰۶۵ صائبدر موسم چنین دل نادردمندماصائب هوای گوشه میخانه ای نکرد
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۵ صائبمرغ ز دام جسته ز دل دانه می خوردآدم دگر چرا به ریاض جنان رود