موضوع

شعر دربارهٔ غم

بخشی از این فهرست با قاعدهٔ واژگانی شفاف پیشنهاد شده و هنوز ویراستار بازبینی نکرده است؛ این موارد با برچسب «برچسب خودکار، بازبینی‌نشده» مشخص شده‌اند و نشانهٔ تأیید معنایی نیستند.

شعر در این موضوع
۲۰۰
تأییدشدهٔ ویراستار
۰
  1. ۹۱ابیات برگزیدهٔ از روایت دوم دیباچۀ الهی نامه از روی نسخه‌های دیگر عطار نیشابوریبنام آنک ملکش بی زوالستبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  2. ۹۲بخش ۴۴ - صفت رسیدن خزان و در گذشتن لیلی نظامی گنجویشرط است که وقت برگ‌ریزانبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  3. ۹۳بخش ۱۶ - حکایت هاروت و ماروت عطار نیشابوریشنیدی قصهٔ هاروت و ماروتبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  4. ۹۴(۱) سکندر و وفات او عطار نیشابوریسکندر در کتابی دید یک روزبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  5. ۹۵(۶) حکایت یوسف و ابن یامین علیهما السلام عطار نیشابوریچو پیش یوسف آمد ابن یامینبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  6. ۹۶بخش ۴۰ - عتاب کردن آتش را آن پادشاه جهود جلال الدین محمد مولویرو به آتش کرد شه «کِای تُندخوبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  7. ۹۷بخش ۵ ابوالقاسم فردوسیبرآسود پس لشکر از هر دو رویبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  8. ۹۸بخش ۲ - الحکایه و التمثیل عطار نیشابوریمگر بیمار شد آن تنگ دستیبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  9. ۹۹قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در ستایش شمس‌الدین حسین علکانی سعدی شیرازیاحمدالله تعالی که به ارغام حسودبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  10. ۱۰۰بخش ۲۳ - در معنی وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهوراً فرماید عطار نیشابوریچو جام ما خوری اندر خراباتبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  11. ۱۰۱شمارهٔ ۴۰ - هجو اسب ایرج میرزافرمانروای شرق که عمرش دراز بادبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  12. ۱۰۲(۱۱) حکایت مسلمان شدن یهودی وحال او عطار نیشابورییکی پیر معمّر بود در شامبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  13. ۱۰۳قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ عطار نیشابوریالا ای یوسف قدسی برآی از چاه ظلمانیبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  14. ۱۰۴بخش ۱۴ ابوالقاسم فردوسیدبیر جهاندیده را پیش خواندبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  15. ۱۰۵بخش ۱ - المقالة الثامنة و العشرون عطار نیشابوریسالک از خون کرد ادیم چهره رنگبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  16. ۱۰۶قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - قصیدهٔ در مدح شاه شیخ ابواسحاق حافظ شیرازیسپیده‌دم که صبا بوی لطف جان گیردبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  17. ۱۰۷بخش ۲۵ ابوالقاسم فردوسیبسی برنیامد برین روزگاربرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  18. ۱۰۸بخش ۴۱ - نالیدن اسکندروس در مرگ پدر و رها کردن پادشاهی نظامی گنجویمغنی بدان ساز غمگین‌نوازبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  19. ۱۰۹بخش ۵۷ - آگاهی یافتن خسرو از گل عطار نیشابوریچوصبح پرده در از پرده دم زدبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  20. ۱۱۰بخش ۲ - الحکایه و التمثیل عطار نیشابوریخراسی دید روزی پیر خستهبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  21. ۱۱۱بخش ۶۹ - در نصایح عطار نیشابوریخوف و اندوه است قوتِ بندگانبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  22. ۱۱۲(۴) حکایت اردشیر و موبد و پسر شاپور عطار نیشابوریشنیدم پادشاهی یک زنی داشتبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  23. ۱۱۳بخش ۶۱ - تعزیت‌نامهٔ خسرو به شیرین به افسوس نظامی گنجویسراینده چنین افکند بنیادبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  24. ۱۱۴بخش ۱۳ - در ثنا گفتن پیر حضرت یوسف را علیه السلام و جان در باختن او در نظر یوسف فرماید عطار نیشابوریزهی کرده ز یارِخویش عزلتبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  25. ۱۱۵بخش ۴ - الحكایة و التمثیل عطار نیشابوریشبلی آن کز مغز معنی راز گفتبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  26. ۱۱۶چهاردهم جلال الدین محمد مولویای قد و بالای تو حسرت سرو بلندبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  27. ۱۱۷بخش ۱ - المقاله الرابع عشر عطار نیشابوریخوش است این کهنه دیر پرفسانهبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  28. ۱۱۸بخش ۱۲۳ - حقیر و بی‌خصم دیدن دیده‌های حس صالح و ناقهٔ صالح علیه‌السلام را چون خواهد کی حق لشکری را هلاک کند در نظر ایشان حقیر نماید خصمان را و اندک اگرچه غالب باشد آن خصم و یقللکم فی اعینهم لیقضی الله امرا کان مفعولا جلال الدین محمد مولویناقهٔ صالح بصورت بد شتربرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  29. ۱۱۹بخش ۱۶ - بردن پدر مجنون را به خانهٔ کعبه نظامی گنجویچون رایت عشق آن جهان‌گیربرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
  30. ۱۲۰بخش ۵۸ - کوه کندن فرهاد و زاری او نظامی گنجویچو شد پرداخته فرهاد را چنگبرچسب خودکار، بازبینی‌نشدهخواندن کامل ‹
شعر دربارهٔ غم؛ صفحهٔ ۴ | دیوان‌سرا