غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

در دلم بنشسته‌ای بیرون میا

نی برون آی از دلم در خون میا

۱

چون ز دل بیرون نمی‌آیی دمی

هر زمان در دیده دیگرگون میا

۲

چون کست یک ذره هرگز پی نبرد

تو به یک یک ذره بوقلمون میا

۳

غصه‌ای باشد که چون تو گوهری

آید از دریا برون بیرون میا

۴

سرنگون غواص خود پیش آیدت

تو ز فقر بحر در هامون میا

۵

گر پدید آیی دو عالم گم شود

بیش از این ای لولو مکنون میا

۶

نی برون آی و دو عالم محو کن

گو برون از تو کسی اکنون، میا

۷

چون تو پیدا می‌شوی گم می‌شوم

لطف کن وز وسع من افزون میا

۸

چون به یک مویت ندارم دست رس

دست بر نه برتر از گردون میا

۹

چون ز هشیاری به جان آمد دلم

بی‌شرابی پیش این مجنون میا

۱۰

بدرهٔ موزون شعرت ای فرید

بستهٔ این بدرهٔ موزون میا

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: میاقافیه: ـون۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. میامیا
  2. دمیمیا
  3. نبردمیا
  4. گوهریمیا
  5. آیدتمیا
  6. شودمیا
  7. کنمیا
  8. می‌شوممیا
  9. رسمیا
  10. دلممیا
  11. فریدمیا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.