غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۰ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

تا زلف تو همچو مار می‌پیچد

جان بی دل و بی قرار می‌پیچد

۱

دل بود بسی در انتظار تو

در هر پیچی هزار می‌پیچد

۲

زان می‌پیچم که تاج را چندین

زلف تو کمندوار می‌پیچد

۳

بس جان که ز پیچ حلقهٔ زلفت

در حلقهٔ بی شمار می‌پیچد

۴

بس دل که ز زلف تابدار تو

چو زلف تو تابدار می‌پیچد

۵

بس تن که ز بار عشق یک مویت

بی روی تو زیر دار می‌پیچد

۶

تو می‌گذری ز ناز بس فارغ

و او بر سر دار زار می‌پیچد

۷

هر دل که شکار زلف تو گردد

جان می‌دهد و چو مار می‌پیچد

۸

ترکانه و چست هندوی زلفت

بس نادره در شکار می‌پیچد

۹

هر دل که ز دام زلف تو بجهد

زان چهرهٔ چون نگار می‌پیچد

۱۰

چون می‌پیچد فرید بپذیرش

زیرا که به اضطرار می‌پیچد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌پیچدقافیه: ـار۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌پیچدمی‌پیچد
  2. تومی‌پیچد
  3. چندینمی‌پیچد
  4. زلفتمی‌پیچد
  5. تومی‌پیچد
  6. مویتمی‌پیچد
  7. فارغمی‌پیچد
  8. گرددمی‌پیچد
  9. زلفتمی‌پیچد
  10. بجهدمی‌پیچد
  11. بپذیرشمی‌پیچد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.