غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۶۱ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

آن ماه برای کس نمی‌آید

کو با غم خویش بس نمی‌آید

۱

در آینه روی خویش می‌بیند

در دام هوای کس نمی‌آید

۲

گر تو به هوس جمال او خواهی

او در طلب و هوس نمی‌آید

۳

جانا ره عشق چون تو معشوقی

در زیر تک فرس نمی‌آید

۴

در وادی بی‌نهایت عشقش

سیمرغ به یک مگس نمی‌آید

۵

هرگز نشوی تو هم نفس کس را

کانجا که تویی نفس نمی‌آید

۶

خورشید بلند را چه کم بیشی

کش سایه ز پیش و پس نمی‌آید

۷

چون در قعر است در وصل تو

جز بر سر آب خس نمی‌آید

۸

در پای فراق تو شوم پامال

چون وصل تو دسترس نمی‌آید

۹

عطار که چینهٔ تو می‌چیند

مرغی است که در قفس نمی‌آید

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نمی‌آیدقافیه: ـس۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. نمی‌آیدنمی‌آید
  2. می‌بیندنمی‌آید
  3. خواهینمی‌آید
  4. معشوقینمی‌آید
  5. عشقشنمی‌آید
  6. رانمی‌آید
  7. بیشینمی‌آید
  8. تونمی‌آید
  9. پامالنمی‌آید
  10. می‌چیندنمی‌آید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.