غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۹۴ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

تا روی تو قبلهٔ نظر کردم

از کوی تو کعبهٔ دگر کردم

۱

تا روی به کعبهٔ تو آوردم

صد گونه سجود معتبر کردم

۲

سرگشته شدم که گرد آن کعبه

هر لحظه طواف بیشتر کردم

۳

روزی نه به اختیار می‌رفتم

در دفتر عشق تو نظر کردم

۴

گویی که هزار سال می‌خواندم

تا جمله به یک نفس زبر کردم

۵

چون جان و جهان خود تو را دیدم

جان دادم و از جهان گذر کردم

۶

زآن روز که پردهٔ تو جان دیدم

سوراخ به جان خویش در کردم

۷

بر روزن دل مقیم بنشستم

جان پیش تو بر میان کمر کردم

۸

چون اصل همه جمال تو دیدم

ترک بد و نیک و خیر و شر کردم

۹

آنگه که دلم چو آفتابی شد

در خود همه چون فلک سفر کردم

۱۰

افسانهٔ دولت تو می‌گفتند

من سوخته‌سر ز خاک بر کردم

۱۱

چون نعره‌زنان به میکده رفتم

هم رقص‌کنان ز پای سر کردم

۱۲

چون بوی شراب عشق بشنودم

خود را ز دو کون بی خبر کردم

۱۳

عطار شکسته را همی هر دم

از عشق رخت درست تر کردم

۱۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کردمقافیه: ـر۱۴ از ۱۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. کردمکردم
  2. آوردمکردم
  3. کعبهکردم
  4. می‌رفتمکردم
  5. می‌خواندمکردم
  6. دیدمکردم
  7. دیدمکردم
  8. بنشستمکردم
  9. دیدمکردم
  10. شدکردم
  11. می‌گفتندکردم
  12. رفتمکردم
  13. بشنودمکردم
  14. دمکردم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.