در صفت عشق تو ، شرح و بیان نی رسد
عشق تو ، خود عالمی ست ، عقل در آن نی رسد
۱آنچه که از عشق تو معتکف جان ماست
گرچه بگویم بسی ، سوی زبان نی رسد
۲جان چو ز میدان عشق گوی وصال تو برد
تاختنیِّ دو کُون ، در پیِ جان نی رسد
۳گرچه نشانه بسی است لیک دراز است راه
سویِ تو بی نورِ تو ، کس به نشان نی رسد
۴عاشق دل خسته را تا نرسد هرچه هست
در اثر درد تو ، هر دو جهان نی رسد
۵بادیهٔ عشق تو بادیه‌ای است بی‌کران
پس به چنین بادیه کس به کران نی رسد
۶سوی تو عطار را موی‌کشان برد عشق
بی خبری سوی تو ، موی کشان نی رسد
۷
