غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۰۴ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

آفتاب رخ آشکاره کند

جگرم ز اشتیاق پاره کند

۱

از پس پرده روی بنماید

مهر و مه را دو پیشکاره کند

۲

شوق رویش چو روی پر از اشک

روی خورشید پر ستاره کند

۳

لعل دانی که چیست رخش لبش

خون خارا ز سنگ خاره کند

۴

هر که او روی چو گلش خواهد

مدتی خار پشتواره کند

۵

در میان با کسی همی آید

کان کس اول ز جان کناره کند

۶

عاشقانی که وصل او طلبند

همه را دوع در کواره کند

۷

بالغان در رهش چو طفل رهند

جمله را گور گاهواره کند

۸

تا کسی روی او نداند باز

چهرهٔ مردم آشکاره کند

۹

نور رویش ز هر دریچهٔ چشم

چون سیه پوش شد نظاره کند

۱۰

عشق او در غلط بسی فکند

چون نداند کسی چه چاره کند

۱۱

نتوانیم توبه کرد ز عشق

توبه را صد هزار باره کند

۱۲

شیر عشقش چو پنجه بگشاید

عقل را طفل شیرخواره کند

۱۳

زور یک ذره عشق چندان است

که ز هر سو جهان گذاره کند

۱۴

ضربت عشق با فرید آن کرد

که ندانم که صد کتاره کند

۱۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کندقافیه: ـاره۱۵ از ۱۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کندکند
  2. بنمایدکند
  3. اشککند
  4. لبشکند
  5. خواهدکند
  6. آیدکند
  7. طلبندکند
  8. رهندکند
  9. بازکند
  10. چشمکند
  11. فکندکند
  12. عشقکند
  13. بگشایدکند
  14. استکند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.