غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۲۳ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

آنچه نقد سینهٔ مردان بود

زآرزوی آن فلک گردان بود

۱

گر از آن یک ذره گردد آشکار

هر دو عالم تا ابد پنهان بود

۲

در گذر از کون تا تاب آوری

خود که را در کون تاب آن بود

۳

آن فلک کان در درون عاشق است

آفتاب آن رخ جانان بود

۴

گر فرو استد ز دوران این فلک

آن فلک را تا ابد دوران بود

۵

نور این خورشید اگر زایل شود

نور آن خورشید جاویدان بود

۶

زود بیند آن فلک و آن آفتاب

هر که را یک ذره نور جان بود

۷

وانکه نور جان ندارد ذره‌ای

تا بود در کار خود حیران بود

۸

چند گویی کین چنین و آن چنان

تا چنینی عمر تو تاوان بود

۹

کی بود پروای خلقش ذره‌ای

هر که او در کار سرگردان بود

۱۰

پای در نه راه را پایان مجوی

زانکه راه عشق بی‌پایان بود

۱۱

عشق را دردی بباید بی قرار

آن چنان دردی که بی درمان بود

۱۲

گر زند عطار بی این سر نفس

آن نفس بر جان او تاوان بود

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: بودقافیه: ـان۱۲ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«بود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. بودبود
  2. آشکاربود
  3. آوریبود
  4. استبود
  5. فلکبود
  6. شودبود
  7. آفتاببود
  8. ذره‌ایبود
  9. چنانبود
  10. ذره‌ایبود
  11. مجویبود
  12. قراربود
  13. نفسبود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.