غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۱۹ عطار

شاعر
عطار
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

سر مویی سر عالم ندارم

چه عالم چون سر خود هم ندارم

۱

چنان گم گشته‌ام از خویش رفته

که گویی عمر جز یک دم ندارم

۲

ندارم دل بسی جستم دلم باز

وگر دارم درین عالم ندارم

۳

چو دل را می‌نیابم ذره‌ای باز

چرا خود را بسی ماتم ندارم

۴

بحمدالله که از بود و نبودم

اگر شادی ندارم غم ندارم

۵

چه می‌گویم که مجروحم چنان سخت

که در هر دو جهان مرهم ندارم

۶

جهانی راز دارم مانده در دل

که را گویم چو یک محرم ندارم

۷

حریفی می‌کنم با هفت دریا

ولیکن زور یک شبنم ندارم

۸

بسی گوهر دهد دریام هر دم

ولی چون ناقصم محکم ندارم

۹

اگر یک گوهر آید قسم عطار

به قدر از هر دو کونش کم ندارم

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ندارمقافیه: ـم۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. ندارمندارم
  2. رفتهندارم
  3. بازندارم
  4. بازندارم
  5. نبودمندارم
  6. سختندارم
  7. دلندارم
  8. دریاندارم
  9. دمندارم
  10. عطارندارم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عطار

۵٬۰۱۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۸۵۲ شعر) قرار دارد.